De Pacman kikker
Ceratophrys
De pacmankikker, ook wel de Zuid-Amerikaanse hoornkikker genoemd, komt oorspronkelijk uit het noordelijke deel van Zuid-Amerika. In het wild komen deze kikkers voor in landen zoals Argentinië, Brazilië, Uruguay, Paraguay en delen van het Amazonebekken zoals Suriname en Colombia. Ze leven voornamelijk in vochtige omgevingen, tropische graslanden, moerassen en de bodem van regenwouden.
Ze verschuilen zich vaak in vochtige bladeren of mos, waarbij ze zichzelf gedeeltelijk ingraven om te jagen op insecten en spinnen, maar ook grotere dieren zoals hagedissen, vogels en zelfs andere kikkers.
In hun natuurlijke habitat ondergaan deze kikkers in koudere of drogere periodes een vorm van winterslaap (estivatie), waarbij ze een beschermende cocon van dode huidlaagjes om zich heen vormen om vocht vast te houden.
De verzorging van de Pacman Kikker
Een pacmankikker wordt alleen gehouden, omdat hij soortgenoten of andere dieren kan aanvallen. Voor één volwassen pacmankikker is een terrarium van ongeveer 60 x 40 x 40 cm voldoende. De kikker leeft voornamelijk op de grond en graaft zich graag in.
De bodem van het terrarium moet bestaan uit kokosvezel, turf of speciale terrariumgrond. Deze laag moet dik genoeg zijn zodat de kikker zich kan ingraven. Het substraat moet altijd vochtig zijn, maar niet nat om schimmelvorming te voorkomen.
Verder heeft de pacmankikker een waterbak nodig waarin hij kan zitten, ververs deze regelmatig omdat het snel vuil word. Extra schuilplaatsen waar ze zich in kunnen verstoppen of onder kunnen graven zoals een stuk kurk zijn ook gewaardeerd.
De temperatuur in het terrarium hoort overdag tussen de 24 en 28 °C te liggen en 's nachts iets te dalen. Dit kan worden bereikt met een warmtemat. De luchtvochtigheid moet rond de 60–80% liggen. Regelmatig sproeien helpt om deze op peil te houden, anders kan je wat water op de bodembedekking gooien, dit word goed opgenomen. Een lage UVB-lamp kan bijdragen aan een betere gezondheid.
De pacmankikker is een carnivoor. Hij eet voornamelijk insecten zoals krekels en sprinkhanen, maar ook regenwormen. Grotere exemplaren kunnen heel af en toe een pinkymuis krijgen. Het voer moet aangepast zijn aan de grootte van de kikker om verstikking te voorkomen. Het is belangrijk om het voedsel te bestuiven met calcium- en vitamine poeder om tekorten te voorkomen.
Een gezonde pacmankikker is alert, eet goed en heeft een volle lichaamsvorm. Een te droge omgeving, verkeerde voeding of slechte hygiëne kan leiden tot gezondheidsproblemen. Regelmatig schoonmaken van het terrarium en het controleren van temperatuur en luchtvochtigheid zijn daarom erg belangrijk.
